آونگ خاطره های ما

 نمی دانم به بزرگان  و پیشکسوتان لینک دادن کاری پسندیده ست یا نه !
هر  ارتباطی آداب مخصوص به خودش را می طلبد و احساسی در من می گوید که نباید این کار را انجام داد ، اما گاه پیش آمده و جسارت کرده ام و به بزرگانی لینک داده ام که فقط دلیلش ، این بوده که خواستم دیگران  بدانند از چه نوشته ای حظّ روحی برده ام.همین!

گاه گاهی می خواندمش ، اما ، امروز با پست آخری که نوشته است ، باعث شده تاوبلاگش را زیر و رو کنم و نوشته هایش را با دقت تمام بخوانم .

دیروز ،مطلبی خواندم ، که ،انتقاد از آن زیاد داشتم ، اما هر چه کردم نتوانستم به گونه ای بنویسم که او نوشته است .

حرف هایش همان است که در ذهن من گذشت اما به شیوه ای که از قلم خودش بر می آید نگاشته  است . 
  فقط انتقاد وی از ، مطلب ذکر شده ، مدّ نظر من نیست ! این که تا این حدّ به تاثیر یک نوشته بر خواننده پرداخته است  از دید من قابل تحسین است .

زمانی که نوشته اش را می خواندم   ، به این می اندیشیدم که ای کاش همه ، موقع نگارش اینگونه به تاثیر یک نوشته بر  خواننده فکر می کردند.

و باید بگویم، نوع  نگرش ایشان به اختلاف نظر  به شدّت ،   روی نگرش من تاثیر گذاشت .