آونگ خاطره های ما

*به نام نوری که در دلم سوسو می زند.* 

نامش خداست؟ نمی دانم ایزد یکتاست ؟ نمی دانم. عشق است ؟ باز هم نمی دانم

فقط می دانم که برایم خدایی می کند .

خیلی دیر شروع کردم که بنویسم اما هنوز هم زود است . همیشه دوست داشتم بخوانم و  بیاموزم. برای گفتن و نوشتن باید دانست خوب هم دانست اما  خب! بی هیچ ادعایی شروع می کنم.

بهار های زیادی پشت سر گذاشته ام اما پاییز های پشت سرم خیلی کم است اگر هزار پاییز هم ببینم باز هم کم است چون عاشق پاییزم .

 تنها فقط عاشق پاییز نیستم ،عاشق تنها مونسم هستم که با او عمریست همخونه ام    . عاشق موسیقی قشنگم .

عاشق نوشته های قشنگم .عاشق شعرای زیبام عاشق فیلم های خوبم .

عاشق دنیای بچه هام .عاشق سیگارم .

 عاشق آدمای خوبم  اما  بیشتر اوقات  تنهایی رو خیلی دوست دارم .

با دنیای مجازی ( اینترنت) هم عالمی دارم .

 گاهی به  همخونه ام می گم ممنونم که من رو با این دنیا آشنا کردی . لبخند می زنه .کم حرف می زنه اما یه دنیا می فهمه .

به اون می گم میدونی چه جوری دوستت دارم؟

با چشماش می گه هان؟

می گم دیدی آدم شعر فروغ رو چه جوری دوست داره؟ من اونجوری دوستت دارم و اون می فهمه که چی می گم . اصلا" برای این فهمیدن هاشه که عاشقشم.

اسم این وبلاگ رو هم خیلی دوست دارم . به قد و قوارهء من نمی خوره اما خب هاتف از غیب برام آورد .

رفیقی هم دارم که یه دنیا دوستش دارم اون دور دوراست اما همیشه کنارم نشسته. این رفیق رو توصیفش نمی کنم چون در توانم نیست اما  قد گل نرگس دوستش دارم .

از چیزایی که دوست دارم و دارمشون گفتم اما خیلی چیزا هست که دوست دارم عاشقشونم اما هیچوقت نداشتمشون .

گیرشون میارم می دونم همون نوری که گفتم کمکم می کنه .

 در آغاز از خودم نوشتم نمی دانم باید می نوشتم یا نه .

به هر حال...

*****

در آستانه’ دريا و علف.

 به جستجوي تو

قابي كهنه مي گيرد.

كه خواهر مرگ است._

 و جاودانگي

با تودر ميان نهاد.

پس به هيئت *گنجي* در آمدي:

*گنجي*ازآن دست

كه تملك خاك را و دياران را

دلپذير كرده است!

_متبرك باد نام تو !_

هنوز را...